معمولا برای متراکم سازیRCC ، تجهیزات متراکم سازی به كمك دست نیاز داریم. اگر يك سیستم روکار یا لغزنده كه يك سطح لغزنده داخلی دارد با فاصله زیاد از RCC ، استفاده شود. غلتكهای بزرگ در فاصله نزديكتر از سطح روکار عمل می کنند.

نیروی ديناميك ( پويا )  در عرض هر غلطك یا در محل تأثیر این نیرو مهمترین فاکتور در  تأثیر تجهیزات متراکم سازی است. تجربه نشان داده است كه غلتكهایی با بسامد بالاتر و دامنه پایینتر RCC را بهتر از غلتكهایی با دامنه بالاتر و بسامد پایینتر متراکم می کنند.  اگر چه در بعضی پروژه ها با استفاده از غلتكهایی با بسامد و دامنه بیشتر نتایج قابل قبولی بدست آمده است. استفاده از غلتكهایی كه بسامد و دامنه متنوع تری داشته باشند ، در تعیین بهترین تركيب در تلفیق RCC انعطاف ایجاد می كند. تراکم کننده خاصی با 10 تن وزن ( 160/10 كيلوگرم ) با غلتك يك یا دو نیروی ديناميك ( پویا ) حداقل باندازه 450 پوند / اينچ است. ( 8كيلوگرم / ميلی متر) در عرض غلتك . اين متراکم کننده خاص به طور ویژه برای سفت کردن آسفالت و مواد دانه دانه و زبر استفاده می شود. غلتكهای بزرگتر 10 تا 20 تنی ( 240/15 و 320/23 كيلوگرم ) باندازه و تراکم بیشتر مخصوصا در سفت کردن سنگهای بزرگ استفاده می شوند ، كه در RCC  هم استفاده شده اند، اما آنها معمولا دامنه بزرگتروبسامد پایینتری دارند و در انبوه سطح بندی های استفاده شده در RCC مناسب نیستند. به دست آوردن تراکم لازم ويك سطح مشترك

برای بالابر انتقالی یا غلتكهای بزرگتر خیلی مشکل است . مکانیسم ارتعاش باید بطور اتوماتيك با توقف غلتك جدا شود. ادامه ارتعاش در يك محل باعث جايگيری نادرست  مواد زیر غلتك و شکافته شدن گوشه های در معرض ارتعاش می شود.

در محلهای سفت مانند نقاط مجاور تركيبات و كنار برون زدهای سنگی ، متراکم کننده های جك عمودی با قدرت بالا مناسبتر هستند . آنها سیار هستند و انرژی بسیار زیادی برای ایجاد تراكمی بالا تولید می کنند . اگر چه آنها معمولا از يك سطح صاف خارج نمی شوند ، و در زمان جايگيری RCC با فشار در تلفیق روپوش حسيس با ضخامت زیاد ، جذب می شوند . و همینطور زمانی كه جايگيری با با فشار RCC با آب زیاد ، در زمان متراکم سازی در طول يك سطح کناری تحت فشار و یا در طول تلفیق بتن به طرز مرسوم كه كيفيت خود را از دست نداده باشد ، در تمام اين مراحل متراکم کننده های با خصوصیات مزبور جذب می شوند. متراکم کننده های‌سطح در حال ارتعاش كه برای سفت کردن آسفالت و به طور كلی فقط برای سفت کردن سطوح به كار می روند. متراکم کننده های نوع جك عمودی و سطح سنگین در حال ارتعاش در دستیابی به تراکم مورد نیاز از طریق بالا برد مؤثر هستند به شرطی كه ضخامت ( پهنا ) بالابر بیش از حد نباشد ، آنها گذر گاههای متعددی نیاز دارند. غلتكهای‌ متوالی‌ ( غلتكهایی كه يكی پس از دیگری بيايد ) در بسیاری از موارد چندان مؤثر نبستند . مگر اینکه  بتوانند يك متراکم سازی به قدرت 350 پوند نیروی ديناميك در هر اينچ داشته باشند . ( 6 كيلوگرم در ميلی متر هر غلتك استوانه ای ) . 4 تا 6 گذر گاه از اين نوع غلتكـهای 6 تا 12 اينچی ( 150 تا 300 ميلی متر ) بالابرهای ضخیم با پهنای بیشتر معمولا باعث متراکم سازی و سفت کردن خوب و مناسب در محلهای سفت با تراکم  %98  كه با غلتكهای بزرگتر بدست آمده باشد ، می شود.

در برتن جورج دام در استرالیا ، تراکم و سفتی  %100  با يك مقدار كوچك در قسمت بالایی سند با عوض کردن تلفیق با يك مانع بدست می آید . و با استفاده از يك مقاومت RCC مرطوب تر و جايگيری سریعتر (‌ يك بالابر در 1 تا 4 ساعت ) و شکاف به اندازه 12 اينچ ( 300 ميلی متر ) به هنگام توزیع آنها ( بالابر ها ) بدست می آیند . اين مسأله در نتیجه تراكمی است كه به فرضيه تلفیق تراکم هوای آزاد رسیده باشد. در طول شکاف   Nozer  در همان تلفیق اما با مقاومت خشكتر و بدون فشار و با تلفیق 30 دقيقه ای کمتر از تقریبا به تراکم  %96  درصدی فرضيه هوای آزاد می رسد ، تراکم سازی غلطكی بعد به تراکم نهایی‌بيشتر نیاز دارد . در حاليكه متراکم سازی در پايه اساسی با غلتكهای پلاستيكی بر تراکم RCC   بالا نزديك به غلتكهای ارتعاشی رسیده است ، درجه اتصال در سطوح درونی  RCC  سؤال برانگیز است . در استفاده از اين وسیله قبل از اینکه عملکرد آن کاملا ارزیابی نشده است و احتیاط زیادی لازم است .  غلتكهای پلاستيكی در درزگيری ، هموار کردن و محکم کردن تلفیقی كه مشكوك و آسیب دیدگی هستند کاربرد دارند .

كوچكترين گذرگاه ها و ضخامت ( پهنای ) بالابر :

کمترین تعداد گذرگاه ها برای يك غلتك ارتعاش برای رسیدن به تراکم خاصی کاملا به عملکرد دقیقRCC  ضخامت پهنای بالابر بستگی دارد. تجربه نشان می دهد

كه بالاترین حد ضخامت و پهنای بالابر بر اساس اینکه تلفیق در آن لحظه چقدر تازه تر باشد ، بر اساس طبقه بندی و مؤثر بودن Nozer  در حال توضيع تعيين می شود . تا اینکه بر اين اساس تعداد گذرگاههای غلتكی تعيين شود . بعنوان يك قانون كلی ، ضخامت متراکم شده و فشرده شدۀ‌ هر بالابر RCC باید حداقل سه برابر قطر NMSA  باشد.

تعداد مورد نیاز گذرگاههای غلتكی باید در مرحله آزمایش تعيين ویا کنترل شود ( فصل 6 ) بر اساس برخی خصوصیات تراکم اولین گذرگاه باید در حالت پویا باشد تا در مراحل اوليه RCC را محکم كرده و از گير کردن غلتك بر تركيبات مقاومت مرطوب تر جلوگیری كند . بسامد و دامنه باید بسته به قابلیت عملکرد تلفیق تعيين و تعدیل شود . مؤثرترین تراکم با بسامدی بالا و به ترتیب 1800  تا  3200  ارتعاش در دقيقه شکل می گیرد و همینطور با دامنه كم به ترتیب تقریبا 015/0 تا 030/0 اينچ ( 14 تا  8/0 ميلی متر ) شکل می گیرد.    

بازگيری موقتی و ارتعاش منجر به تثبیت مقاومت مرکز تلفیق با يك زمان قابل اندازه گيری ‌وب  ( Web ) می شود همان محدوده دامنه و بسامد در تراکم تلفیق مقاومت خشكتر مؤثر بوده اند.

مخصوصا ، 4 تا 6 گذرگاه يك غلتك دوگانه 10 تنی ارتعاشی به تراکم مورد نظر بالابرهای RCC  در محدوده و مناسب 6 تا 12 اينچ  ( 150 تا 300 ميلی متر ) می رسد. اين مسأله تراکم را يك كار به موقع با تجهیزات مناسب می خوانند از تراکم زیاد و یا چرخش بیش از حد پرهیز كرد . چرخش زیاد ممکن است غلظت و تراکم را به قسمتهای بالاتر بالابر کاهش دهد. متراکم سازی در بالابرهای ضخیم بعد از توضيع در لایه های نازکتر در برخی تركيبات RCC  مؤثر می باشد . اين مرحله به يك تركيب RCC   با يك Vebe   و با يك محدوده دید 10 تا30 برای رسیدن به تراکم مؤثر توسط Nozer   مسئول توزیع كه ممکن است در طول توزیع به تلفیق RCC   منتشر شده و گذرگاه غلتكی در بالاترین لايۀ بالابر مورد نیاز باشد .

3-5-5- زمانبندی و مراحل :

ظاهر يك RCC  کاملا متراکم به تناسب تلفیق بستگی دارد. تلفیق مقاومت مرطوب تر معمولا موج فشار قابل تشخیص جلوی غلتك را نشان می دهد تلفیق هایی‌ كه چسب بیش از اندازه برای پر کردن انبوه خلا ها و مقاومت مرطوب تر لازم داشته باشند مقدار چسب قابل رئويت در سطح ممکن 4 است ... .      

برداشته شدن روی غلتک استواانه ای بستگی به مواد متشکله و قالب پذیری خمیر دارد. اگر مقدار خمیر به اندازه و یا کمتر از مقدار مورد نیاز برای پر کردن خلا های متراکم ( سنگ بر روی سنگ ) باشد تماسی اتفاق می افتد و باعث ایجاد منحنی ای می شود كه شاید نمایان نباشد. این اتفاق همچنین ممکن است هنگامی رخ دهد كه این تركيب خيلی‌خشك باشد كه نتواند فشار منافذ داخلی را تحت تأثیرات مكانيكی غلتک حفظ نماید. تراکم باید بلافاصله بعد از اینکه RCC   پخش شد علی الخصوص در هوای گرم اتفاق بیافتد . مشخصا تراکم در عرض 15 دقیقه بعد از پخش و 45 دقیقه از زمان تركيب داخلی باید به وجود آید . هنگامی كه  RCC  در عرض تقربیا 30 تا45 دقیقه متراکم می شود و دمای مخلوط تقربیا 70 تاC  21يا بیشتر مورد انتظار باشد. این زمانها می تواند برای تركيبهای RCC   با زمان بالاتر بسته به سیمان ، مخلوط یا دمای بالاتر افزایش یابد . سطح تركيبRCC   تازه باید به آرامی پخش شود تا غلتک استواانه ای يك فشار متراکم و محکم زیر پهنه اوليه استواانه ایجاد كند . اگر سطح فشرده بالابر از  RCC غير قابل استفاده به حد کافی نرم و صاف آغشته باشد استواانه ممکن است نکات برجسته ای بسیار فشرده كند اما نکات پايينی را اصلا فشرده نسازد. هر تركيب RCC   ویژگی های عملکرد ی مخصوص خود را برای تراکم بسته به  دما ، رطوبت ، باد ، قابلیت عملکرد تركيب ، حجم ذرات متراکم ، قالب پذیری ، درجه بندی سرتاسری ( يكسره ) و NMSA  دارد . عموما تركيبRCC   باشد تا رسیدن به يك  تركيب يكسان و البته با يك سطح نسبتا صاف برسد. بطور كلی‌ مواد نباید روی غلتک استواانه ای برداشته شود و همچنین نباید هيچ سطح خالی نمناک یا دارای آب اضافی كه از سطح تركيب پرتاب شود ، وجود داشته باشد . کمترین آسیب از اثرات خراش و ایجاد پارگی غیرقابل اجتناب بولدوزر روی سطح بالابر می تواند فورا به وسیله استواانه ارتعاش در يك حالت استاتيك یا با يك چرخ لاستيكی غلتكی صاف شود اگر تركيب به اندازۀ‌ کافی تازه و مرطوب باشد و به خوبی از قسمت رویی  تا داخلی پخش شده باشد يك شرایط قابل قبولی به عمل خواهد آمد . اگر تركيب به قدری کهنه و بسیار آسیب دید ، یا بالابر پايينی مشکل دار شده باشد . RCC پخش شده ممکن است به نظر قابل قبول بيايد اما بايد صاف شود. RCC  دوباره متراکم شده كه بسیار کهنه یا آسیب دیده است ،می تواند و بايد به راحتی با دیدن شيلنگ هوا كه عموما برای پاك کردن نخاله های سست روی بالابر بكار می رود تمیز شود.

6. 5 . محل اتصال بالابر :

1. 6. 5 : بهبود لولا های افقی بالابر :  محل های اتصال افقی در در ماده RCC   به خاطر خاصیت ورقه ورقه ای آن و یا به علت روش بالابر ساختمان اجتناب ناپذیر است. هر لایه انبوهی‌از ماده پخش شده است . بالابر ها ممکن است همچون بالابرهای‌مجزا به هم متصل شوند یا لایه های‌مختلف ممکن است قبل از به هم متصل شدن آماده شوند ( مانند بالا بری كه از قسمت رويی تا قسمتهای ابتدائی RCC  وجود دارند ) برای پايایی لولا یا جلوگیری از دخول آب معمولا الگوی ما نيازبه سطح نسبتا نو وتميزبا پیوستگی مطلوب دارد. به طور شاخص این بوسیله کامیون بزرگ تخلیه هوای مناسب یا دمیدن هوا بوسیله ميله دارد . تستهای پاك کردن بوسیله فشار ذرات شن با فلز را در 24 و 72 ساعت بعد از جاگيری ‌كه می تواند  پیوستگی را کاهش دهد ، نمایش می دهد . هنگامی كه يك  بالابرRCC   با  RCC  اضافی قبل از اینکه به قسمت ابتدائی برسد پوشیده نشده باشد ، يك مفصل محکم تشكيل می شود . يك محل اتصال محکم عموما به وسیله محل اتصال کامل كه نتیجه  دمای متوسط  سطح  است ، مشخص می شود  ( AST )  و زمان ارائه ( TE ) و در درجه deg-hr   بیان می شود و به وسیله فرمول زیر محاسبه می شود :

                                  TE))      ×AST)) = سفتی محل اتصال در deg - f - hr 

برای مثال در مدت 5/14 ساعت ارائه در متوسط دمای  F 70

   deg f – hr 1015 = ( 5/14) × (  70)= سفتی محل اتصال

درجه f-hr   نمی تواند بدون تغيير دما در ابتدا دقیقاً به درجه c-hr   تبدیل شود یا برعکس .

TE × ]32  + (8 /1( × [( AST )  = سفتی محل اتصال در درجه c-hr

محل اتصال از مقدار و ویژگیهای ماده سیمان و تأثیر مخلوط های آهسته به عمل

آمده تأثيرمی گيرند .  هر موقعیتی متفاوت است اما تقریبا دريك دمای سطح F70 ( ‍‍c 21 ) يك محل اتصال محکم معمولا در RCC  بوسیله تقریبا 4 ساعت اتفاق می افتد و بیشتر در طی 6 ساعت به عمل آمده است . محل اتصالی کمتر از 6 ساعت قبل از پوشیده شدن بوسیله بالابر بعدی به معرض گذاشته شده است . نيروی‌اتصال دهنده کافی ممکن است مانع دخول آب شود مگر اینکه تمييز باشد و يك تركيب حجیم لايۀ‌ زرین یا حجم سیمانی بالای RCC  و يك مقدار سفتی 500 تا 1500 درجه f-hr ( 260 تا 815 درجه c-hr ) باشد . تقریباً بعد از 500 درجه f-hr ( 260 درجه c-hr  ) تركيب لایه زیرین ممکن است ضروری باشد تا به فشردگی کافی و یا نیروی قابل انبساط برسد . اندازه دقیق سفتی برای هر پروژه بستگی به تركيب و شرایط طرح دارد . سدهای بلند و آنهایی‌ كه محل اتصال آنان از لحاظ پايایی‌ و امنیت زیر سؤال قرار می گيرند بايد فرض هایی برای تعيين قوت محل اتصال با قسمتهای تأئید شده RCC كه استفاده می شود ، به عمل آید . شرایطی كه بايد با آن مواجه شوند و کنترل ساختمانی كه به اجراء در می آیند .

فرضیات طراحی اوليه می تواند بر اساس پیش بینی ها ، آزمایشات ، ارزیابی ها و فرضیات طراحی موفق پروژه های قبلی باشند . داده های تمثیلی در فصل 3 آمده اند . این مطلب بعدا در فصل 4 بیشتر مورد بحث قرار خواهد گرفت . طراحان عموما در مورد اینکه تركيب لایه زیرین یا حجم خمیر بالاتر RCC  بعد از اینکه بالابر به اندازه 12 تا 24 ساعت بدون توجه به سفتی سطح در معرض قرار بگیرند محتاط هستند . طرح های دیگر در مورد استفاده از لایه زیرین در يك حالت سيستماتيك برای همه یا قسمتی از بالابر ها محتاط هستند .

2. 6. 5 : طرز عمل محل اتصال بالابر ها :  لوله های بالابر بايد به طور مداوم مرطوب بمانند و از خشک شدن و انجماد محافظت شوند تا اینکه بالابر بعدی قرار گیرد و سطح نهایی جوش بخورد . سطح بايد کاملا تمييز باشد و روی سطح آغشته و نزديك آن SSD درست از ابتدائی ترین نقطه تا قرارگیری لایه بعدی RCC خشک شود .

تست ها و آزمایشات نشان داده اند كه خشکاندن سطح تا اینکه درست زیر شرایط SSD  برسد ، همانطور كه تغيير رنگ آن از سیاه به روشنتر حاکی از آن است و البته به مقدار زیادی عمل پاك كنندگی را به وسیله دمیدن هوا تسهیل خواهد نمود و البته كيفيت لولا پايين نخواهد آمد . بعضی از تستها ثابت كرده اند كه يك افزایش ناچیز در استحکام لولا  8/5  كه به هر جهت خیس نمودن ،  البته  نه زیر آب بردن سطح ... .